Banningprijs 2012. Eerlijk delen; waarom?
Een urgent thema: solidariteit staat onder druk in de neoliberale
wind die al jaren over de wereld waait. Het woord roept zelfs negatieve
reacties op. Daarom verdient het ideaal van solidariteit opnieuw
doordenking.
Wimar Bolhuis heeft de Banningprijs 2012 gewonnen met zijn essay
'Solidariteit doen we samen, maar wie zijn WE eigenlijk?' Lees het
juryrapport en de vier genomineerde essays.
Het debat over solidariteit ging door tijdens de
feestelijke uitreiking van de Banningprijs 2012. Lees het verslag.
Over de Banningprijs
De Banningprijs, de schrijfprijs tegen de vercommercialisering van de
samenleving, wordt eens in de twee jaar uitgereikt.
De Banningprijs is een essaywedstrijd voor jongeren tot 35 jaar
en bedraagt € 1.000,-. Heeft u vragen? Neem
contact op via
Banningprijs@Zingeving.net.
Eerdere winnaars van de Banningprijs
- 1989.... Dick Pels met Willem Banning: voor en tegen
- 1991.... Ido de Haan met De metafoor van het burgerschap
- 1993.... Pieter Hilhorst met De natie: een organisatie met
universele doelen of een anti-liberale gemeenschap?
- 2004.... Richard Esser met Henri Thoreau en de consumptiedwang
- 2006.... Whee Ky Ma met Het
voordeel van de twijfel
- 2008.... Chris van der Meulen met Een zoekende spreker
- 2010.... Bart Verheijen met Een democratie in crisis? Over de
onbepaaldheid van de democratie
- 2012.... Wimar Bolhuis met
Solidariteit doen we samen, maar wie zijn WE eigenlijk?
Bart Verheijen heeft met zijn essay ‘Een democratie in crisis?
Over de onbepaaldheid van de democratie’ de Banningprijs 2010 gewonnen.
De jury koos eensgezind voor zijn essay omdat het, anders dan de meeste commentatoren van wie wij dagelijks de analyses horen en lezen, een fundamentele benadering van het verschijnsel Wilders aandurft.
De Rotterdamse debatredacteur en programmeur Chris van der Meulen
(35) heeft met zijn essay ‘Een zoekende spreker’ de tweejaarlijkse
Banningprijs gewonnen, een aanmoedigingsprijs van duizend euro,
ingesteld door de Vereniging van Zingeving en Democratie (Zingeving.net).
Op vrijdagmiddag 12 mei 2006 is in De Rode Hoed in Amsterdam aan
Whee Ky Ma de Banningprijs 2006 uitgereikt vanwege zijn essay "Het
voordeel van de twijfel".
'Henri Thoreau en de consumptiedwang' heet het essay van
Richard Esser, die de Banningprijs 2004 won. U vindt hier een korte
samenvatting en een verslag van de bijeenkomst rond de
prijsuitreiking.
Wie was Banning?
Willem Banning (1888-1971), de ‘rode dominee’, was de grondlegger van het religieus geïnspireerde socialisme in Nederland, en mede-oprichter van de PvdA in 1946. Als haar belangrijkste ideoloog gedurende de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw, drukte Banning zijn stempel op de beginselprogramma’s van 1947 en 1959. Vanaf 1939 was hij lange tijd redacteur van het PvdA-denkblad Socialisme & Democratie.
Hij bepleitte een niet-materialistisch, humanistisch, vrijzinnig en democratisch socialisme dat een sterke nadruk legt op de cultuur en op bindende normen zoals rechtvaardigheid, gemeenschap, verantwoordelijkheid en solidariteit. Individu en gemeenschap waren voor Banning onverbrekelijk met elkaar verbonden. Het ‘personalisme’ of personalistisch socialisme dat hij in navolging van Franse sociaal-christelijke denkers omarmde, stond voor de vrije ontplooiing van individuen in solidaire gemeenschappen. Dit personalisme stond volgens Banning haaks op het economisch liberalisme en het ‘anarchistische’ individualisme. In ons individualistische en ontzuilde tijdperk zijn Bannings morele appèl, zijn nadruk op cultuur en zijn oproep tot gemeenschapszin meer dan ooit relevant.
(Lees een verdere levensschets van Banning op
de geschiedenispagina van
Zingeving.net.)
|
