Naar een risicoloze samenleving?

‘Elke keer als er een ontsnapte tbs’er over de schreef gaat of een terrorist een aanslag pleegt, is het voor politici - inclusief mijzelf - verleidelijk om te vluchten in pleidooien voor nog meer verboden, nog grotere bevoegdheden voor politie en justitie en nog hogere straffen voor de daders…..’

Wouter Bos in ‘Dit land kan zoveel beter’

Worden wij een samenleving ingerommeld die bepaald wordt door antwoorden op onvoorziene acties van wie dan ook? En als we dat niet willen, voor welke keuzes staan we dan en hoe dienen we die vorm te geven?

Preventieve controles, toezichtcamera’s - gaan we steeds meer regels nemen om elk risico uit te bannen? Is onderlinge sociale cohesie een ouderwets alternatief voor technisch toezicht? Wanneer wordt er weer geld uitgegeven aan buurthuizen en conciërges in plaats van aan camera’s en particuliere beveiligers?
De vraag naar samenhang in de moderne maatschappij is actueler dan ooit. De Duitse socioloog Ulrich Beck schetst de wereld als een ‘risicomaatschappij’ waarin een instrumentele rationaliteit overheerst. In die maatschappij wordt verwacht dat individuen eigen keuzen maken. Rampen zijn niet langer afkomstig van een onbegrepen natuur of van de toorn van God, maar vloeien voort uit beslissingen van mensen.

In de maatschappij kiezen mensen in vrijheid, maar dat lijkt een plicht tot kiezen te zijn geworden. Pim Fortuyn sprak van ‘De verweesde samenleving’, waarin het individualisme tot het enige gebod zou zijn verheven en die daarom de naam samenleving eigenlijk niet waard zou zijn. Hij vroeg zich af of het niet tijd werd voor een nieuwe set normen en waarden, die recht doet aan het individu, maar ook grenzen stelt aan onze grenzeloosheid en samenleven als collectief project op de agenda plaatst.

Het samenleven zelf lijkt tot een probleem te zijn geworden. Al voor de Tweede Wereldoorlog wees Willem Banning op de spanning die er bestaat tussen individu en gemeenschap en tussen vrijheid en verantwoordelijkheid. En op het gevaar van instrumenteel rationalisme.

Kort weekend

‘Op weg naar een risicoloze samenleving’ is het thema van een kort weekend dat op 2 en 3 maart 2007 in het Woodbrookershuis te Barchem wordt gehouden. Iedereen wordt van harte uitgenodigd mee te denken over dit thema. Want een risicovrije samenleving bestaat niet, valse zekerheden geven slechts kort een gevoel van zekerheid. Politiek en samenleving dienen elkaar opnieuw te vinden. Het weekend is vormgegeven door de Vereniging Zingeving.net en Vereniging Woodbrookers Barchum.

Sprekers belichten vrijdagavond verschillende invalshoeken:

.... ‘Vrijheid of verantwoordelijkheid’ door Bram Grandia, radiopastor van de IKON.
.... ‘Ruimte aan eigen identiteit’ door Hansje van der Woude, oud voorzitter Vereniging Woodbrookers Barchem.
.... ‘De risicosamenleving en het bedrijfsleven’ door prof. Rienk Goodijk, bestuurslid Vereniging Zingeving.net.
.... ‘Hoeveel globalisering verdraagt solidariteit?’ door René Cuperus, medewerker Wiardi Beckman Stichting.
.... ‘Sluit democratie in of uit’ door Gerlof van Rheenen, directeur Woodbrookershuis te Barchem.
.... ‘Burgerschap in een risicosamenleving, een plan van aanpak’ door Paul Dekker van het Sociaal Cultureel Planbureau
.... ‘Ervaringen van een huisarts in Amsterdam-West’ door Mariette Hamaker.

Zaterdagochtend geeft de historicus Coos Huijsen, oud voorzitter van de Vereniging Zingeving.net, een reactie op de inleidingen. In werkgroepen worden de thema’s uitgewerkt, waarna er zaterdagmiddag in een plenair debat naar aanbevelingen en conclusies wordt toegewerkt.

Welkom en doe mee!

Het weekend begin op vrijdag 2 maart om 19.30 uur. Vanaf 18.00 uur is er een lopend souper. Einde: zaterdag 3 maart om 16.00 uur.

Prijs:
Bij overnachting in slaaphuisje: € 110,-.
Bij overnachting in patio-2-pers.: € 135,- (1-pers.: € 145,-)
(Studenten 50 % korting)

Aanmelden via mail: Secretariaat@Zingeving.net.